Μαμά μου, πρέσβειρα καλής θελήσεως της Ουνέσκο (*) Ποίημα

Ξέρω πως τρέχεις να βοηθήσεις τα παιδιά, ξέρω πως είναι χώρες μακριά

Και στα γκαλά βραβεία ,έπαινοι, χειροκροτήματα πολλά,

που σε κάνουνε να χαμογελάς

Ξέρω πως έχεις μια αγκαλιά για όλα εκείνα τα μικρά

Σε βλέπω στην τηλεόραση και αλήθεια σε θαυμάζω

Τους δίνεις χρήματα και τόση ζεστασιά

Τους λες λόγια αγάπης που στ’ αυτιά μου σπάνια φτάνουν

Είσαι καλή και όμορφη πολύ, λάμπεις στη θέα των τόσων φωτογράφων

Μοιράζεις απλόχερα ελπίδα και φιλιά, μα βρε μαμά

για μένα χρόνο πότε θα ‘χεις για μια σου μόνο αγκαλιά;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s