Το κουακοχωριό (*) Διήγημα short fiction

Ντύσου. Ετοίμασε τις βαλίτσες σου. Ή μάλλον όχι, μην πάρεις τίποτα. Κατέβα και περίμενέ με. Θα έρθω με την κόκκινη, ξεθωριασμένη σακαράκα μου, τον γέρο σκαραβαίο, για να σε πάρω. Σου έχω πει πού θα πάμε. Στο κουακοχωριό.

Δεν είναι πολύ μακριά, ούτε πολύ κοντά. Είναι ενα μέρος με καταπράσινους λόφους, σπίτια μικρά, παρατεταγμένα στη σειρά. Άνθρωποι φιλικοί, καλοπροαίρετοι, αγνοί. Με ροδαλά μάγουλα και χέρια δυνατά. Αγκαλιάζουν, σφίγγουν τις παλάμες εγκάρδια στην πρώτη γνωριμία. Και δε θα μας ζηλεύουν πού είμαστε τόσο ευτυχισμένοι. Θα έρθουν και εκείνοι να βοηθήσουν να γεμίσουμε τον σκαραβαίο με χώμα και γαρδένιες και να τον μετατρέψουμε σε μια γιγαντιαία γλάστρα. Δε θα τον χρειαστούμε ξανά για μετακινήσεις. Δε θα υπάρχει λόγος να φεύγουμε. Θα υπάρχει τόση ομορφιά να ταξιδεύουμε μέσα στη μέρα, θα υπάρχει ασφάλεια να αγαπηθούμε άφοβα…ακίνδυνα, χωρίς να προκαλεί κανέναν η τόση χαρά μας. Όλοι χαρούμενοι θα είμαστε. Άνεργοι, μα όχι άεργοι. Θα βοηθά ο ένας τον άλλον να βγει αισιόδοξα η μέρα.

Δεν είναι πολύ μακριά, ούτε πολύ κοντά το κουακοχωριό. Είναι κάπου μέσα στον καθένα μας. Ντύσου και κατέβα.

Advertisements

One thought on “Το κουακοχωριό (*) Διήγημα short fiction

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s