Καθεστώς (*) Ποίημα

Aφιερωμένο στις μίνι καταθλίψεις που περνάμε…Αρκεί να τις περνάμε.

Οι κερασιές δεν άνθισαν φέτος

Πλημμύρα του πόνου στις ανηφόρες

Φορές φορές λέω θ’ αλλάξω τον κόσμο

Θα σβήσω τον ήλιο στο τέλος

Είναι στη μοίρα κάποιων ανθρώπων

Η σάρκα τους να είναι πανέμορφη, λεία

Φορές φορές πεισμώνω, θυμώνω, ματώνω

Δίνω όρκους να μαζέψω ό,τι μου πήρανε πίσω

Άβυσσος…

Τρέφομαι πια μόνο με θλίψη…για όλα

Και χαίρομαι που αμέτοχος μένω σε τούτη την τρέλα

Φορές φορές η ζωή μια σκέτη απορία

Πορεία σε σίγουρο τέλος…την παύση

Ανάπαυση…

Οι κερασιές δεν θα ανθίσουν και φέτος

Παγετός σκεπάζει την ψυχρή σου εικόνα

Τόσος πάγος δε λιώνει σε δυο ζεστά χέρια

Μα παγώνει και αυτά, τα έρημα, μόνα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s