13 μαύρες χήρες (*) Διήγημα

Έχω τραβήξει την κουβέρτα  πάνω απ’ το κεφάλι μου, όχι δε θέλω να είναι εκεί, δεν υπάρχουν, ψιθυρίζω στον εαυτό μου. Δεν υπάρχουν και αρχίζω να λέω γρήγορα μια προσευχή μικρή, ξανά και ξανά. Παίρνω μια στάση εμβρυική, κουλουριάζω τα πόδια μου στην κοιλιά μου και περιμένω να περάσει η ώρα, να με πάρει ο ύπνος στην κρυψώνα μου,  στη ζεστή μήτρα που έφτιαξα για να προστατευτώ.

Νιώθω τη ζεστασιά να υποχωρεί, εκείνες τραβάνε το ύφασμα, θέλουν να με δουν, να με αγγίξουν, να με πλησιάσουν με τα ραμμένα με μαύρη κλωστή στόματά τους, τα απαίσια, βαριά μαύρα ρούχα τους. Τα μαύρα τους μαλλιά φτάνουν ως τα γόνατα. Κρατάω αντίσταση, δεν αφήνω το ύφασμα να κατέβει. Αν το αφήσω θα σκύψουν πάνω μου θα αφήσουν τα μαύρα τους μαλλιά να με πνίξουν με το βάρος τους.

Φωνάζω βοήθεια και η μαμά μπαίνει στο δωμάτιο για να μου ανάψει το φως. Εκείνες εξαφανίζονται και δε με πιστεύει. Δε με πιστεύει ότι τις βλέπω. Είναι που πέθανε ο πατέρας μου  και έμαθα πρόωρα τον θάνατο. Βίαια. Αυτό είπε και ο παιδοψυχολόγος. Εκείνες είναι πίσω της, δε φοβούνται το φως, δε φοβούνται κανέναν, απλώνουν τα χέρια τους γύρω από το λαιμό της απειλητικά, γαμψά βρώμικα νύχια σχεδόν ακουμπάνε το δέρμα της, όμως εκείνη το αγνοεί.

Το επόμενο βράδυ είναι ξανά εκεί. Κάθονται ανά δύο ή ανά τρεις οπουδήποτε στον χώρο, η μία πάντα μένει μόνη της, περισσεύει. Αρχίζω να τις συνηθίζω, τις βλέπω πιο καθαρά μέσα στη μαύρη ομίχλη του σκοταδιού. Με πλησιάζουν, με αγγίζουν, αποφασίζω να τις αφήσω να το κάνουν χωρίς να φωνάξω, τα μαλλιά τους με ζεσταίνουν, τα στόματά τους σχεδόν είναι έτοιμα να χαμογελάσουν αλλά η κλωστή που τα δένει καθιστά αδύνατο τον όποιο μορφασμό. Κοιμάμαι.

Περνάει τρίτο και τέταρτο και πέμπτο βράδυ. Πάντα εκεί. Έχω πάψει να σκεπάζομαι όπως παλιά,  Όταν δεν έχω ύπνο ανοίγω το πορτατίφ και τις χαζεύω που χορεύουν πιασμένες χέρι χέρι, κοιτώντας με κλεφτά με τα γυάλινα μάτια τους. Οι γιγαντιαίες σκιές τους πέφτουν πάνω μου, δημιουργούν τεράστια ζώα πάνω στο κρεβάτι, ελέφαντες, τίγρεις και ρινόκερους. Και εγώ είμαι χαρούμενος, βυθισμένος σε μια μαύρη ζούγκλα.

Στα σαράντα του πατέρα, έρχεται ο θείος Τάκης στο σπίτι. Θα πει στη θεία Αλέκα ότι θα μείνει για μένα, «το παιδί δεν είναι καλά τελευταία, το κουβαλήσαμε και στα μνήματα, χρειάζεται μια ανδρική παρουσία». Παίζουμε όλη μέρα μαζί, μου έχει πάρει δώρο ένα φορτηγό. Το βράδυ πηγαίνω στο δωμάτιο μου. Εκείνες είναι αναστατωμένες, από τα μάτια τους τρέχουν μαύρα δάκρυα. Τρέχουν σαν τρελές, ψάχνουν τις γωνιές του δωματίου μου, λες και έχασαν κάτι σημαντικό, με τρομάζουν. Αρχίζω πάλι να φωνάζω, τους φωνάζω να σταματήσουν, όμως δε μου δίνουν σημασία. Η μαμά δεν έρχεται να ανάψει το φως. Προετοιμάζονται για κάτι άσχημο. Το νιώθω. Φοβάμαι.

Πηγαίνω έξω από το δωμάτιο της μαμάς. Η πόρτα της είναι κλειστή. Εκείνη ουρλιάζει, είμαι σίγουρος πως τώρα τις βλέπει και εκείνη. Σπρώχνω την πόρτα και ο θείος Τάκης ξαπλωμένος πάνω της, χωρίς ρούχα, φωνάζει ότι «το μπαστάρδι μας είδε». Επιστρέφω τρέχοντας στο δωμάτιο μου, όμως εκείνος με προλαβαίνει. «Λέγε τι είδες ρε μπαστάρδι, λέγε» μου φωνάζει και με τα χέρια του σφίγγει τον λαιμό μου, με πνίγει. Βλέπω τη μαμά μου πιο πίσω να μένει ακίνητη, γυμνή, να μη με βοηθάει. Θα με βοηθήσουν εκείνες. Είναι χωρισμένες σε δύο εξάδες και η μοναχική κρατάει στα χέρια της ένα μαχαίρι. Οι μισές θα μπήξουν τα νύχια τους στο λαιμό του και εκείνος θα ρωτάει τη μαμά τι γίνεται, ποιος είναι πίσω του. Τον πετάνε στον τοίχο, η μαμά μου πάει να φύγει όμως οι υπόλοιπες έξι κλείνουν την πόρτα. «Τι στο διάολο γίνεται» τσιρίζει και ανεβοκατεβάζει μάταια το χερούλι. Η τελευταία μαύρη χήρα μου χαμογελάει. Το χαμόγελό της είναι τόσο μεγάλο που τα ράμματα κόβονται. Βλέπω τα σάπια δόντια της και την αστραφτερή λεπίδα στα χέρια της, τελευταία φορά καθαρή, πριν την μπήξει πρώτα στην καρδιά του θείου και μετά της μαμάς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s