Δες, μαμά… (*) Διήγημα short fiction

«Δες, μαμά, ο Γιώργος έχει τάμπλετ, τον χειμώνα πήγε με τους γονείς του στην Αυστρία, το σπίτι τους είναι πολύ μεγαλύτερο από το δικό μας, είναι πιο ψηλός από μένα και είναι καλύτερος μαθητής. Εκείνος τα έχει όλα και εμένα δε μου παίρνετε το ποδήλατο που σας ζήτησα».

«Δες,παιδί μου, ο Γιώργος είναι υιοθετημένος, κόντεψε να πεθάνει από πνευμονία όταν ήταν μόλις πέντε, τα άλλα παιδιά τον κοροϊδεύουν επειδή είναι καλός μαθητής και εσύ μου έλεγες τις προάλλες πως παραπονιέται γιατί τα πόδια του δε χωράνε στο κρεβάτι. Οι άνθρωποι δεν είναι μόνο εκείνο ή μόνο το άλλο. Δεν έχεις να ζηλέψεις από κανέναν τίποτα. Αυτά που ζηλεύεις πάνε πακέτο με κάτι άλλο. Και μη βιάζεσαι. Θα στο πάρουμε το ποδήλατο. Η ζωή ολόκληρη ένα ποδήλατο είναι. Θα βαρεθείς να κάνεις».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s