The coffee book tag (*) Άτυπη συνεντεύξη

Αρχικά να ευχαριστήσω την Κατερίνα με τα παραμυθένια της όνειρα (dreamsofafairytale.wordpress.com) που με προσκάλεσε σε αυτήν την τόση όμορφη διαδικασία απαντήσεων που μου θυμίζει λίγο «δείξε μου το βιβλίο σου, να σου πω ποιος είσαι» και που μου δίνει την αφορμή να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους που σιγά σιγά γνωριζόμαστε διαδικτυακά μέσα από τις αναγνώσεις των κειμένων μας, τα σχόλια μας, τη κοινή μας αγάπη για τη γραφή. Σας ευχαριστώ λοιπόν, όλους, έναν έναν. Μου δίνετε αισιοδοξία, μου δίνετε απτές αποδείξεις ότι υπάρχουν άνθρωποι οραματιστές και δυναμικά ρομαντικοί. Και επειδή θα φλυαρήσω κι άλλο, περνώ άμεσα στις δικές μου απαντήσεις.

• Βlack coffee: Για ποια σειρά βιβλίων σας ήταν δύσκολο να μπείτε μέσα στην ιστορία της ενώ είχε σκληροπυρηνικούς οπαδούς;  

Δυστυχώς, δεν έχω διαβάσει καμιά σειρά που ακολουθείται από σκληροπυρηνικούς οπαδούς. Ίσως γιατί και μόνο η λέξη «σκληροπυρηνικός» μου προκαλεί αλλεργία.

• Peppermint mocha: Ονομάστε ένα βιβλίο που γίνεται πιο δημοφιλές κατά τη διάρκεια του χειμώνα ή μιας εορταστικής εποχής του χρόνου.Christmas-Memory

Το «Α Christmas memory» του Truman Capote ( Μια χριστουγεννιάτικη ανάμνηση). Αν και μικρή σε έκταση, η ιστορία είναι συγκινητική και καταργεί τόσο όμορφα τα ηλικιακά όρια. Αγαπημένη και διαβασμένη στα αγγλικά, με πολύ ωραίο αγγλικό λεξιλόγιο για όσους ενδιαφέρονται 🙂

• Hot chocolate: Ποιο είναι το αγαπημένο σου παιδικό βιβλίο;

IMG_0354.480x480-75 b69e422f-04be-4365-9c00-0b3061ed399e_12

Mε πήγε τόσα χρόνια πίσω αυτή η ερώτηση…τόσα χρόνια. Παιδάκι, γύρω στην τρίτη δημοτικού, μόνος μου, με χρήματα που μου έδωσαν οι δικοί μου για τα γενέθλιά μου, πήγα σε ένα μικρό μικρό βιβλιοπωλείο της γειτονιάς και διάλεξα το «ο ΜΦΓ, ο Μεγάλος Φιλικός Γίγαντας»  του αγαπημένου μου Ροάλντ Νταλ. Συγκινούμαι με την ιστορία του, ακόμα και σήμερα, και πρέπει να τονίσω ότι η εικονογράφηση του Quentin Drake συμβάλλει ιδιαίτερα στα όμορφα συναισθήματα που νιώθω κάθε φορά που θυμάμαι τον Μιφιγάμα.  Κοιμάται πια στη βιβλιοθήκη των ανιψιών μου και λέω να πάω να τον ξυπνήσω κάποια στιγμή μετά από αυτή την απάντηση.

• Double shot of espresso: Ποιο βιβλίο σε έκανε να μην σηκωθείς από την καρέκλα σου από την αρχή μέχρι το τέλος.

7039899

Αποφασισμένος να απαντώ όσο πιο αυθόρμητα γίνεται, θα πω πως το βιβλίο που με καθήλωσε όχι στην καρέκλα, αλλά στη γωνία του καναπέ ήταν η «Τερέζα» του Φρέντυ Γερμανού. Όντας στην αρχή της εφηβείας μου, δώδεκα ετών, θυμάμαι ακόμη το ρίγος εκείνο να με διαπερνά, γυρνώντας αχόρταγα τις σελίδες του, προσπαθώντας να κρατήσω κρυφή την έξαψη που μου προκαλούσε η ανάγνωσή του από τα βλέμματα των δικών μου. Το τελείωσα μέσα σε λίγες ώρες και αναλογιζόμενος τι μπορούσε να διεγείρει έναν έφηβο τότε, αναρωτιέμαι αν έχουν αλλάξει τόσο τραγικά οι εποχές ή αν εγώ αποτελούσα εξαίρεση εφήβου.

• Starbucks: Ποιου βιβλίου βλέπεις το όνομά του παντού;

9786185044060_3DΑν και δεν το έχω διαβάσει για να έχω άποψη, ούτε νομίζω πως πρόκειται, η  Σάσα Γκρέι ή  Μαρίνα Ανν Χατζή, μιας και έχει ελληνικές ρίζες, πρώην πορνοστάρ, ηθοποιός και νυν επιχειρηματίας, γνωστή σε εμένα από την εμφάνισή της στη σειρά «Εntourage», έχει καταφέρει μέσα από τις κακές κριτικές και την αρνητική διαφήμιση να προβάλει το βιβλίο της αρκετά, ώστε να είναι το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό. Το χρώμα που έχει χρησιμοποιηθεί για το εξώφυλλό του και η λιτότητά του, τράβηξαν το βλέμμα μου σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία στα οποία παραβρέθηκα τις τελευταίες εβδομάδες. Και ενώ το συγκεκριμένο τυγχάνει προβολής, έστω και αρνητικής, δυστυχώς, καμιά φορά τα πολυτιμότερα βιβλία τα βρίσκεις κρυμμένα ανάμεσα στη σκόνη και στην ανωνυμία, πριν τύχουν της προβολής που αξίζουν.

• That hipster coffee shop: Πείτε ένα βιβλίο από έναν ανεξάρτητο συγγραφέα;

31633-viclio-siatis

Θα πω το «Ας προσέχα» του Δημήτρη Σιάτη που με ανακάλυψε στο twitter, δίνοντάς μου τη δυνατότητα να διαπιστώσω παρατηρώντας τη σελίδα του βιβλίου του ότι έχει προσπαθήσει πολύ μόνος του για την προώθηση του έργου του.  Ελπίζω να μη χρειαστεί να ακολουθήσω το δύσκολο μονοπάτι του  και να βρεθεί ένας οίκος για το δικό μου «παιδί». Και για όλου του κόσμου τα «παιδιά» 😉

• Oops! I accidentally got decaf: Για ποιο βιβλίο περιμένατε περισσότερα;

b114433

«Να σου πω μια ιστορία» του Χόρχε Μπουκάι. Ίσως φταίνε τα εξαιρετικά λόγια που είχα ακούσει, πριν πέσει στα στα χέρια μου το συγκεκριμένο βιβλίο. Ίσως πάλι, γιατί έπεσα στο λάθος της σύγκρισης με τον αγαπημένο μου Irvin Yalom και μέσα μου προσδοκούσα ένα αντίστοιχο επίπεδο γραφής.  Καθαρά θέμα προσδοκιών, το βιβλίο κατά τη γνώμη μου δεν είναι τυχαία best seller.

• The perfect blend: Ποιο βιβλίο ή σειρά σας άφησε απόλυτα ικανοποιημένους αν και γλυκόπικρη;

9789602360095-200-0146813Τα «Εκατό χρόνια μοναξιάς» από τον μοναδικό Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι για μένα ένα βιβλίο που συγκαταλέγω στα τρία καλύτερα που μπορώ να σκεφτώ. Γλυκό, γιατί και αυτό το πήρα με οικονομίες γενεθλίων. Γιατί ήμουν πολύ μικρός για να το καταλάβω, όταν το αγόρασα, και είναι γλυκό να σκέφτομαι πόσο δυσκολεύτηκα να το καταλάβω και πόσο πολύ ζορίστηκα για να το συνεχίσω, χωρίς επιτυχία την πρώτη εκείνη φορά. Γλυκό, γιατί με περίμενε να ωριμάσω, ήταν εκεί σε ένα ράφι και περίμενε. Μέχρι να το ξαναπιάσω και να το λατρέψω. Πικρό, ναι. Γιατί η αλήθεια είναι πικρή. Και το συγκεκριμένο βιβλίο, παρά τη μοναδική πλέξη του φανταστικού με το ρεαλιστικό, είναι ό,τι πιο αληθινό έχω διαβάσει.  Το αίσθημα του πόνου στο στομάχι, όταν το έκλεισα μετά την ανάγνωσή του, του προσωρινού εσωτερικού κενού που πήρε η  «μοναξιά» μιας ολόκληρης γενιάς, ενός λαού, μέσα μου,  δικαιολογούν αυτή τη γλυκιά πίκρα που το συνοδεύει αναπολώντας το.

~Έφτασε η ώρα για το δικό μου coffee book tag! Oπότε, προσκαλώ τους διαδικτυακούς φίλους μου να συνεχίσουν με θάρρος, τόλμη και ειλικρίνεια.

(*) Την ταλαντούχα Βάσια Ακαρέπη, που την ευχαριστώ για την πίστη της στα κείμενά μου και τη στήριξή της με το εξαιρετικό vasiaakarepi.blogspot.com

(*) Τον συνονόματο Χάρη, με τη ρομαντική, δυνατή γραφή του στο fromthebacklights.wordpress.com

(*) Tη Στεφανία, με τα πάντοτε ενδιαφέροντα άρθρα της στο ainafetst.wordpress.com

(*) Την Ελένη, με τα όμορφα και εύστοχα σχόλια της και το myfortysomethingworld.wordpress.com

(*) Όλους τους υπόλοιπους που θα διαβάσετε το κείμενο. Σας ευχαριστώ για όλα και μακάρι να είχα τη δυνατότητα να σας αναφέρω έναν έναν ονομαστικά. Ελπίζω η παρέα αυτή σιγά σιγά να μεγαλώσει. Keep reading. Keep writting.

Advertisements

13 Comments

  1. Καλημέρα Χάρη 🙂

    Σε ευχαριστώ για την πρόσκληση, αλλά, δες, σε έχω προλάβει! https://myfortysomethingworld.wordpress.com/2015/04/14/coffee-book-tag/

    Αυτό όμως που μου θύμισες με τα 100 χρόνια μοναξιάς είναι ένα «ερωτηματικό» που νιώθω για τα κλασικά βιβλία που διάβασα όταν ήμουν έφηβη. Και το αναφέρω, για χάρη της συζήτησης. Είχα απολαύσει πολλά κλασικά βιβλία ως έφηβη, από Ντοστογιέφσκι και Τσαϊκόφσκι μέχρι Μάρκες και Καζαντζάκη.
    Το θέμα είναι πως μεγαλώνοντας πια, αναρωτιέμαι κατά πόσο κατανόησα σε τόσο μικρή ηλικία τα αριστουργήματα αυτά, σε όλα τους τα επίπεδα.
    Μία απάντηση, θα ήταν να τα διαβάσω ξανά και πράγματι ορισμένα τα ξαναδιάβασα και ουσιαστικά τα ξανα-ανακάλυψα. Αλλά, η μαύρη αλήθεια, είναι πως δεν είχα τη διάθεση, την όρεξη, το χρόνο να τα διαβάσω όλα ξανά.
    Και επειδή ο γιος μου ακολουθεί τον ίδιο δρόμο, αναρωτιέμαι αν θα πρέπει να τον αποτρέψω να διαβάσει τους μεγάλους κλασικούς ή να τον ενθαρρύνω…

    Σας ζάλισα 😉
    Πολύ ωραίες οι επιλογές σου, Χάρη, όσα απ’ αυτά γνωρίζω τουλάχιστον!

    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    1. Ελένη μου, καλημέρα! Η γνώμη μου στο παιδαγωγικό κομμάτι της φιλαγνωσίας του υιού είναι να του παρέχεις τα ερεθίσματα και η αγάπη του για το βιβλίο θα καλλιεργηθεί μόνη της, αν εκείνος φυσικά το θέλει. Τίποτα δεν επιβάλλεται. Όσον αφορά στους κλασσικούς ή όχι, θα τους ανακαλύψει μόνος του. Δε χρειάζεσαι καθοδήγηση και συμβουλές, είναι μια μορφή επικοινωνίας η ανάγνωση. Αν για παράδειγμα του πεις «γιόκα μου, μείνε μακρία από την τάδε, δεν είναι πολύ καλή κοπέλα» ή «για δες αυτό το κορίτσι, πολύ ενδιαφέρον, μίλα του» θα σε ακούσει νομίζεις; Διαβάζουμε με την καρδιά πιστεύω και δεν το βρίσκω κακό να μην μπορεί κάποιος να αγαπήσει τους κλασσικούς. Αυτό δεν το καθιστά λιγότερο καλλιεργημένο. Ελπίζω να σε βοήθησα λιγάκι.
      Καλή δημιουργική συνέχεια, Ελένη!

  2. Μάλιστα Χάρη μου, κατ’ αρχάς με συγκινεί η πρόσκληση και πολύ σ’ ευχαριστώ γι αυτό… τώρα πάμε στα δύσκολα και ελπίζω και διασκεδαστικά! 😉
    Λοιπόν, ξεκινώ απ΄τον τίτλο του ας πούμε παιχνιδιού που μόλις τον διάβασα, είπα ωχ! και αυτό γιατί δεν μου αρέσει ο καφές και η μόνη φορά που ήπια ήταν όταν ήμουν γύρω στα είκοσι και αυτό σε καφετζού… (ναι, ναι μου τα βρήκε όλα!) χαχαχα! 😛
    Πάμε τώρα στο διάβασμα, έμαθα να διαβάζω γαλλικά (λόγω καταγωγής) μόνη μου πριν πάω σχολείο (ζούσαμε τότε στη Πόλη!) και διάβασα όλη την «παιδική ροζ βιβλιοθήκη» είναι καμιά δεκαριά βιβλία για μικρά παιδιά… στην συνέχεια, επειδή στο σπίτι, υπήρχαν βιβλιοθήκες παντού με γαλλικά βιβλία, διάβασα όλους τους Γάλλους, Ρώσους, Άγγλους, Γερμανούς κλασσικούς και μη… στα 15 μου, διάβαζα πια Νίτσε, Γιούγκ, Κρόντεκ (μαθητής του Φρόιντ), Σαρτρ, Ζιντ, Καμί κλπ κλπ! και τους περισσότερους τη νύχτα με φακό κάτω απ΄τα παπλώματα μια και πήγαινα σχολείο! 😀 Όταν σπούδαζα στη Γαλλία, καταβρόχθισα μια ολόκληρη βιβλιοθήκη με Γιαπωνέζικη λογοτεχνία και έτσι φτάνουμε στην ενηλικίωση που συνέχισα με Ουσπένσκι, Γκουρτζίεφ, Μπλαβάνσκυ, Μουρ και λοιπούς μεταφυσικούς και φιλοσόφους μέχρι που «έπεσα» στον Κρισναμούρτι που είχα και την τύχη να γνωρίσω και προσωπικά και εκεί τέλος… (έχω μεταφράσει και πέντε βιβλία του!) 😉
    Τώρα πια διαβάζω με πολύ πολύ ενδιαφέρον και μεγάλη απόλαυση, εξαιρετικούς bloggers και tobiblio.net. όπου νέοι σύγχρονοι συγγραφείς ανεβάζουν τη δουλειά τους!
    Συγνώμη για το σεντόνι, υπόσχομαι να μην το ξανακάνω! 😉

    Καλό απογευματάκι θα ευχηθώ! 🙂

    1. Καλησπέρα, αν και κάπως μεταμεσονύκτια:-)))

      Δεν ξέρω γιατί, αλλά με ταξίδεψε τόσο η εξιστόρησή σου, σχεδόν σε έκανα εικόνα να διαβάζεις κάποιο βιβλίο στη Γαλλία…τόσα πολλά αυτά που έχεις πετύχει και αξιοθαύμαστα! Και εμείς οι bloggers είμαστε τυχεροί που μας διαβάζουν άνθρωποι σαν και εσένα:-))) Καλό μας ξημέρωμα!

  3. Καταρχήν Χάρη να σε ευχάριστησω για την τόσο άμεση ανταπόκριση στο tag μου!Επίσης να πω ότι η πρώτη παράγραφος σου με άγγιξε παρά πολυ, γιατι κ γω ετσι νιώθω, κ γω παίρνω πολλή δύναμη κ ουσία μέσα απο τη συντροφια των ανθρώπων τούτης της μπλογκοπαρέας, των προτάσεών τους, της ανοιχτής καρδιας τους πρωτίστως, που θα έλεγε κ η μαγισσούλα…

    Τώρα αν σου πω ότι πρώτη φορα διαβάζω Φρανζεν στη ζωή μου, αλλα με τούτη την ανάρτηση σου θέλω άμεσα να τελειώσω τις 700 κ περίπου σελίδες του για να καταπιαστω με…τα παραμύθια που προτείνεις; (δεν φεύγει παιδί μου το χούι, νομίζω θα το κανω παράλληλα, είναι κ αυτή η εικονογράφηση στο εξώφυλλο του Χριστουγεννιάτικου βιβλίου του Καπότε, το θέλω ΤΏΡΑ! 🙂

    Πολυ ενδιαφέρον το μπλογκ κ το «παιδι» του Δημήτρη, μπαίνει στη λίστα με τα υπόψιν, αυτή η λιστσ γίνεται αμέτρητη τελικα! :)) Το δικό σου «παιδι» το πρετοιμάζεις/ γράφεις τώρα ή το έχεις τελειώσει; Είναι μυθιστόρημα; Οπως κ να χει, σου εύχομαι απο καρδιάς Καλη Επιτυχία!

    1. Διάβασα το σχόλιο σου με ένα διάπλατο χαμόγελο και αυτό ισοδυναμεί με πολλά συμπυκνωμένα ευχαριστώ. Περίπου ένα χρόνο πριν, δε θα φανταζόμουν ότι αυτή η διαδικτυακή απόπειρα θα μ’ έφερνε σε τέτοια πνευματική εγγύτητα με ανθρώπους σαν και εσένα:-)
      Το Χριστουγεννιάτικο του Καπότε θα σε αγγίξει πολύ, κυκλοφορεί και μια οπτικοκοποιημένη απόδοσή του στο youtube με την εξιστόρηση από τη φωνή του ίδιου του Καπότε. Χαίρομαι που σου άρεσαν οι απαντήσεις μου, αλήθεια!
      Όσον αφορά στο παιδί μου…είναι ένα μυθιστόρημα 400-500 σελίδων, που το έχω δουλέψει με πολλή πίστη και αγάπη και τώρα κάνει το ταξίδι του στους εκδοτικούς. Μακάρι να πάει καλά, εγώ από πλευράς μου είμαι αποφασισμένος.

      Καλό βράδυ και βουρ για τα επόμενα βιβλία! Τι είναι 700 σελιδούλες;

      1. Να ξαναευχηθώ να είναι καλοτάξιδο και πάλι τόσο στην ανταπόκρισή του απο τους εκδοτικούς, μετα στην προώθησή του όπως λεει κ η Στεφανία απο εκείνους και τέλος στην καρδιά του κοινού, αν κ για το τελευταίο δεν έχω καμία αμφιβολία!

        Καλο σαββατοκύριακο με τη σειρά μου σε όλη την παρέα! 🙂

  4. Καλημέρα στην αγαπημένη παρεούλα! 😉
    χαχαχα! δεν ετοιμάζομαι για άλλο σεντόνι… όχι, απλά θέλω να ευχηθώ, το μυθιστόρημα σου Χάρη μου, να πέσει σε καλά χέρια γιατί η προώθηση ενός βιβλίου βασικά ξεκινάει και απ΄ τον εκδοτικό οίκο!
    Έχω δε την αίσθηση, πως θα το διαβάσω το βιβλίο σου και ας διαβάζω τα τελευταία χρόνια μόνο Κρισναμούρτι!!! 😛

    Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους! 🙂

    1. Αυτό το σχόλιο πως μου ξέφυγε τόσες μέρες; Το είδα όμως! Μας αρέσουν τα «σεντόνια» σου! Είναι πολύχρωμα και μυρωδάτα! Και μας αρέσει να τα βλέπουμε απλωμένα στις διαδικτυακές γειτονιές μας;-) Ελπίζω να δεχτούν πρώτα οι εκδότες να το βγάλουν, διαφορετικά το βιβλίο μου θα είναι μια ιδέα και μόνο. Αν και δεν ξέρω πως λειτουργούν τα πράγματα ξεκάθαρα, έχω ήδη καταλάβει πως ο εκδοτικός χώρος είναι ένας από τους πιο σκληρούς. Θα φανεί αν ο αγώνας δικαιωθεί. Και μόνο που θα μου παραχωρήσεις λίγο χώρο δίπλα στον Κρισναμούρτι, αξίζει το σύμπαν να κάνει μια διευκόλυνση, δε νομίζεις; Καλή δημιουργική συνέχεια σε όλους! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s