Aδυναμίες συγγραφέων (*) Σκέψεις

by Χάρης Μαύρος

Έγραψα «άνοιξη». Και ο χώρος μύρισε πασχαλιά. Έγραψα «ήλιος» και το φως τρύπωσε απ’ τις γρίλιες πιο έντονο. Έγραψα «έρωτας» και η καρδιά μου άρχισε να χτυπά πιο δυνατά, «ελπίδα» και οι φόβοι μου καταλάγιασαν, «δύναμη» και οι φλέβες των χεριών μου έγιναν ορμητικά ρυάκια. Έγραψα «χρήματα» και ξαφνικά είχες δουλειά. Χαμογελούσες. Ήμαστε πλούσιοι. Αν και φτωχός είναι μόνο ο διάβολος, θα πει η μάνα μου. «Σπίτι» και χτίστηκε ευθύς ένα αγροτόσπιτο για εμάς στο μακρινό Λονδίνο. «Απόσταση» για να τη σβήσω και να μην μπει ποτέ ξανά ανάμεσά μας. Έγραψα «πρόσωπο». Τίποτα.  ‘Εβαλα μπροστά του το «το», πίσω του το «σου». Πάλι τίποτα. Ποια λέξη, ποια φράση μπορεί στ’ αλήθεια να χωρέσει το πρόσωπό σου;

Advertisements