Aδυναμίες συγγραφέων (*) Σκέψεις

Έγραψα «άνοιξη». Και ο χώρος μύρισε πασχαλιά. Έγραψα «ήλιος» και το φως τρύπωσε απ’ τις γρίλιες πιο έντονο. Έγραψα «έρωτας» και η καρδιά μου άρχισε να χτυπά πιο δυνατά, «ελπίδα» και οι φόβοι μου καταλάγιασαν, «δύναμη» και οι φλέβες των χεριών μου έγιναν ορμητικά ρυάκια. Έγραψα «χρήματα» και ξαφνικά είχες δουλειά. Χαμογελούσες. Ήμαστε πλούσιοι. Αν και φτωχός είναι μόνο ο διάβολος, θα πει η μάνα μου. «Σπίτι» και χτίστηκε ευθύς ένα αγροτόσπιτο για εμάς στο μακρινό Λονδίνο. «Απόσταση» για να τη σβήσω και να μην μπει ποτέ ξανά ανάμεσά μας. Έγραψα «πρόσωπο». Τίποτα.  ‘Εβαλα μπροστά του το «το», πίσω του το «σου». Πάλι τίποτα. Ποια λέξη, ποια φράση μπορεί στ’ αλήθεια να χωρέσει το πρόσωπό σου;

Advertisements

4 Comments

  1. θάλασσα…
    αλήθεια, το αγροτόσπιτο το σκέφτηκες καλά;;; ξέρεις πόση δουλειά θέλει να ξεχορτιαριάζεις και να σκάβεις;; ρώτα και μένα… αλλά το αποτέλεσμα είναι το κάτι άλλο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s