Από έναντι (*) Διήγημα short fiction

Κόκκινο, πράσινο, κόκκινο. Εγώ ακόμη εδώ, ακροβατώ στην άκρη του πεζοδρομίου με τα γέρικα πόδια μου να τρέμουν, με μια σακούλα λεπτή σαν το ζαρωμένο δέρμα μου, γεμισμένη με τα αναγκαία, τα ελάχιστα των αναγκαίων, να βαραίνει το ήδη αδύναμο χέρι μου και εγώ εδώ, ασήμαντη, σημαντική, ασήμαντη. Κηλίδες, κούραση, θολούρα από καταρράκτες που δεν τρέχουν, δυσφορία από κόκαλα που τρίζουν, δόντια που δεν υπάρχουν, στερεωτικά οδοντοστοιχίας σε ένα στερέωμα εξίσου φαφούτικο. Δε θέλω να περάσω. Το αποφάσισα. Δεν υπάρχει λόγος να περάσω. Να δω τι περισσότερο, να πονέσω πόσο ακόμη, να μετρώ μέρες μόνη μου στην γκαρσονιέρα που με έχωσαν οι γιοι μου, να ανέχομαι τη Νίτσα γιατί είναι η μόνη που με επισκέπτεται, να πρέπει να χαζεύω τις σειρές που λατρεύει να δει στο υποτιθέμενο σπίτι μου, ποιο σπίτι μου, να καταλήγω να τις χαζεύω και εγώ, να τις παρακολουθώ με ανυπομονησία, να θυμάμαι τον άντρα μου που ευτυχώς με άφησε χήρα πριν είκοσι χρόνια και πλέον δε χρειάζεται να παριστάνω πως υποφερώ εξαιτίας της απουσίας του, να υποφέρω για κάθε χαστούκι που μου έδινε τότε, για τα αμέτρητα ρούχα που έπλενα, κουβαλούσα, άπλωνα, σιδέρωνα, χωρίς να με ευχαριστήσει ποτέ, χωρίς να μ’ ευχαριστεί. Πράσινο, κόκκκινο, πράσινο. Συντάξεις κομμένες, χάπια, χάπια, χάπια που ποτέ δε θα κοπούν, τρομοκρατημένες ανάσες στις ουρές, πίσω από κλειδωμένες πόρτες, στα ιατρεία, στα βιολογικά εργαστήρια.  Να ανέχομαι πως είμαι πολύ μεγάλη για να μου εμπιστευτούν τα εγγόνια μου, να βρίσκουν δικαιολογίες για να αποφύγουν τη γέρικη οσμή μου τα ίδια μου τα παιδιά, αφού με κατηγόρησαν πρώτα ότι δεν τους αγαπώ αρκετά, γιατί έπρεπε να τους γράψω κι άλλα, σπίτια, οικόπεδα, εξοχικά που αδικαιολογήτως δεν απέκτησα στη ζωή μου, σε μια ζωή που η ηδονή ήταν λέξη άγνωστη, διαδικασία μηρυκαστική, μασημένη ξανά και ξανά. Περιφερόμενη μούμια, που ακούει μικρά παιδιά να την κοροϊδεύουν, να βλέπουν τον Χάρο πίσω μου να ξαγρυπνά, να ξαγρυπνάω μαζί του τα βράδια, με τον φόβο μη με αρπάξει, όταν κλείσω τα μάτια. Να τρέχω στις εκκλησίες με την ελπίδα να συγχωρεθώ, να θέλω, χωρίς να ξέρω το γιατί, να συγχωρεθώ, να πρέπει να συγχωρεθώ. Σχέδια από ταφόπλακες, παρηγορητικές εκδρομές με τα ΚΑΠΗ, μοναξιά, τελεία.

«Γιαγιά, έλα να σε βοήθησω να περάσουμε απέναντι». Κοιτάζω τον νεαρό που μου έχει απλώσει το χέρι. «Δε χρειάζεται» θέλω να του πω, αλλά έχω τόσο καιρό ν’ αγγίξω άνθρωπο που λαχταρώ να κρατηθώ από τη λεία παλάμη του και ας γλιστρήσω. Και το κάνω. Μου χαμογελάει με ένα στόμα γεμάτο δόντια, στα μάτια του, που δεν τα περιβάλλει καμία ρυτίδα, βλέπω πως είμαι ένας αξιόλογος άνθρωπος, πως είμαι ακόμα άνθρωπος, πως έστω και ένας σε αυτήν την καργιόλα ζωή δε μ’ έχει για νεκρή…σημαντική, ασήμαντη, σημαντική…ναι, ίσως έχει μείνει κάτι ακόμα να δω.. απέναντι. Σημαντική.

Advertisements

7 Comments

  1. Για νέος άνθρωπος πιστεύω πως προσέγγισες τα γηρατειά με απόλυτη κατανόηση κι επίγνωση (λες και θυμόσουν κάτι από προηγούμενες ζωές σου!). Με προβλημάτισες πολύ για τη ζωή που έζησαν παλαιότερες γεννιές ανθρώπων (και που ας μη γελιόμαστε ακόμα και σήμερα κάποιοι άνθρωποι ζουν κάπως έτσι). Να ‘σαι καλά για τις ουσιαστικές εικόνες που μας μετέφερες!

    1. Εγώ σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου και τα σχόλια σου, που πίστεψέ με, είναι τόσο αναγκαία και ουσιαστικά. Χαίρομαι πολύ να βρίσκω σχόλια στα κείμενα, όλο αυτό το feedback είναι σαν μια προέκταση της γραφής μου. Το γήρας και η λεγομένη «τρίτη» ηλικία είναι από τα θέματα στα οποία έχω μια ιδιαίτερα ευαίσθητη ματιά και με προβληματίζει εξίσου.Καλό μήνα!

  2. Εξαιρετικό και αυτό. Και για να μην λέω μόνο καλά λόγια θα πω και κάτι παραπάνω. Με άγγιξε πολύ ο ψυχικός της κόσμος. Διαβάζοντάς το ένιωσα πως εκείνη τη στιγμή κάποια ή κάποιες γυναίκες της ηλικίας της μονολογούσαν, το φώναζαν για να το ακούσουν οι ίδιες. Θυμήθηκα ξανά το πρωί αυτό που έγραψες, γιατί το είχα διαβάσει χθες. Σκέφτηκα πως τέτοια μέρα αυτή η συγκεκριμένη γυναίκα που μας ανέφερες κόβει λουλούδια και φτιάχνει Μάηδες. Γιατί έτσι μας το έδωσες και έτσι θέλουμε να την φανταστούμε..

    Καλό σου μήνα!

    1. Καλό μήνα! Τα σχόλια σου είναι τόσο περιγραφικά, που χαίρομαι να τα διαβάζω:-) Ναι, έτσι πιστεύω. Πως έφτιαξε τόσους Μάηδες που το μικρό της σπίτι μυρίζει άνοιξη. Μακάρι η φαντασία μας να γίνει γέφυρα στην πραγματικότητα και η ευτυχία να μπαίνει στις ζωές όλων. Ίσως γι’ αυτό γράφουμε. Γι’ αυτές τις γέφυρες. Και πάλι ευχαριστώ;-)

  3. Αχ ρε Χάρη, με έκανες κ δάκρυσα. Ίσως γιατι έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στους ηλικιωμένους ανθρώπους. Ίσως γιατι διψάωνα ακούω τις ιστορίες που έχουν να διηγηθούν, τους έρωτες που βίωσαν η έχασαν, τις γραμμές πορείας που χάραξαν οι ρυτίδες της ζωής τους. Ίσως πάλι γιατί εγώ ημουν τυχερή κ μεγάλωσα με δυο παππούδες κ δυο γιαγιάδες που μας αγαπούσαν κ τους αγαπούσαμε πολυ, ιδιαίτερα μια από αυτούς, τη μητέρα της μητέρας μου που στάθηκε τα πάντα για μένα, μάνα (πάνω απο όλα), φίλη, αδελφη, κ που ακόμα αναρωτιόταν κοντα στα 90 της πως προτιμούσα να βρίσκομαι με εκείνη κ να κανω κουβέντες ουσιαστικές,παρά να βγαίνω έξω με «παρέες»…Όλοι οι άνθρωποι είναι σημαντικοί, σε όλα τα στάδια της ζωής τους. Κοκκινο δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Να περνάμε τους άλλους κ την ψυχή μας μαζί τους, απέναντι. Πολυ όμορφο το διήγημά σου, σε ευχαριστούμε…Καλο κυριακάτικο απόγευμα εύχομαι! 🙂

    1. Και δε θέλω να κάνω τον κόσμο να δακρύζει 😦 Αλλά νομίζω είναι η ηρωίδα που παίρνει ζωή και συγκινεί τον αναγνώστη και όχι ο συγγραφέας. Ήσουν όντως τυχερή στο κομμάτι αυτό που περιγράφεις… «στάθηκε τα πάντα για μένα», τι όμορφη φράση να μπορείς να τη λες και ακόμη περισσότερο να την έχεις ζήσει. Και εγώ σε ευχαριστώ για όλα όσα μοιράστηκες και για τα καλά σου λόγια. Καλή εβδομάδα!

  4. Καλο είναι ένας συγγραφέας να δημιουργεί συναίσθημα βρε! Συγγνώμη, η ηρωίδα ήθελα να πω…και να της δώσω μια μεγάλη αγκαλιά ( αφου θα την είχα πρωτα περασει απέναντι!)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s