Δύσκολη ώρα (*) Μικροδιήγημα

by Χάρης Μαύρος

Έγινα πουλί, να ταξιδέψω στην αγκαλιά σου, έγινα αερόστατο μεγάλο και πολύχρωμο, να μας χωρέσω μέσα του και τους δυο, να μειώσω την απόσταση μεταξύ μας, την πραγματική απόσταση. Έγινα σύννεφο μεγάλο, που αφέθηκε στον Βοριά να το φέρει δίπλα σου, να ξαπλώσω πάνω στο στήθος σου και να γευτώ τη μυρωδιά σου. Έγινα ό,τι μπορούσα για να είμαι εκεί, μαζί σου, προορισμέ μου και αφετηρία μου, ταξίδι μου μεγάλο που επισκιάζεις όλα τα άλλα. Τους παγετώνες της Ισλανδίας, το ηλιοβασίλεμα στη Χιλή, τις βόλτες στα κανάλια του Λονδίνου, τις χρυσαφιές ώρες των δειλινών στο Άμστερνταμ. Έγινα τρένο, αεροπλάνο, αυτοκίνητο, έγινα πεζός που θα μάτωνε ξανά και ξανά  τα πόδια του για να φτάσει σε σένα. Έγινα παράγραφος, μικρή, με λέξεις για να με διαβάσεις τούτη τη δύσκολη ώρα.

Advertisements