Δύσκολη ώρα (*) Διήγημα short fiction

Έγινα πουλί, να ταξιδέψω στην αγκαλιά σου, έγινα αερόστατο μεγάλο και πολύχρωμο, να μας χωρέσω μέσα του και τους δυο, να μειώσω την απόσταση μεταξύ μας, την πραγματική απόσταση. Έγινα σύννεφο μεγάλο, που αφέθηκε στον Βοριά να το φέρει δίπλα σου, να ξαπλώσω πάνω στο στήθος σου και να γευτώ τη μυρωδιά σου. Έγινα ό,τι μπορούσα για να είμαι εκεί, μαζί σου, προορισμέ μου και αφετηρία μου, ταξίδι μου μεγάλο που επισκιάζεις όλα τα άλλα. Τους παγετώνες της Ισλανδίας, το ηλιοβασίλεμα στη Χιλή, τις βόλτες στα κανάλια του Λονδίνου, τις χρυσαφιές ώρες των δειλινών στο Άμστερνταμ. Έγινα τρένο, αεροπλάνο, αυτοκίνητο, έγινα πεζός που θα μάτωνε ξανά και ξανά  τα πόδια του για να φτάσει σε σένα. Έγινα παράγραφος, μικρή, με λέξεις για να με διαβάσεις τούτη τη δύσκολη ώρα.

Advertisements

5 Comments

    1. O έρωτας μικρός, σχεδόν μωρό, που παίζει με επικίνδυνα τόξα…γραπωμένος σε τρένα και λεωφορεία, παγωμένος πάνω σε φτερά αεροπλάνων…τον έχω κάνει εικόνα τώρα…;-)

  1. Αυτό που μόλις έγραψες και μόλις διαβάσαμε – πέρα από την αξία του σαν μικροδιήγημα- αιθάνομαι πως θα έπρεπε να είχε γραφτεί πριν 100 χρόνια και να είχε βρεθεί τώρα τυχαία σε κάποιο κρυμμένο μπαούλο σαν ένα επτασφράγιστο μυστικό. Εμπεριέχει όλα όσα θα ήθελα να διαβάσω μετά από εκατό χρόνια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s