Το ρήμα «δίνω» (*) Ποίημα

by Χάρης Μαύρος

Σου δίνω λίγο, το λίγο εκείνο που για μένα είναι πολύ

που το μαζεύω σταλιά σταλιά από κάθε φύλλο,

μα εσύ μου δίνεις πιο πολύ.

Δίνεις τις λίμνες και τις οάσεις, δίνεις εκτάσεις και εκκλησιές λευκές

Δίνεις χωράφια με καλαμπόκια, ξανθό το στάχυ στις εξοχές

Και η ζωή μας δίνει πίσω ένα απλό «γιατί;»

Δίνουμε αγάπη, δίνουμε κόπο και ιδρώτα, δίνουμε μάχες και έρωτα σαρκικό

Και πολεμάμε δίχως να ξέρουμε ποιος ο σκοπός για όλα αυτά,

δίχως το θράσος να ρωτήσουμε τι μας δίνετε σε αντάλλαγμα; Ανιδιοτέλεια.

Μας δίνουν πίσω την προδοσία, αχαριστία καμιά φορά,

την ανεργία, την αγωνία, την πίκρα και την ήττα,

και σε όλο αυτόν τον κυκεώνα, εμείς ελιές σε ελαιώνα,

σου δίνω λίγο, μα εσύ πάντα μου δίνεις πιο πολύ.

Advertisements