Νηπενθής (*) Ποίημα

by Χάρης Μαύρος

Αγαστές οι ορέξεις της άφατης χαράς,

που λαίμαργα ρουφάνε θλίψεις και πόνους και μίση,

βαυκαλίζοντας με λάμψη τα ατοπήματα της κίβδηλης ευμάρειας

Και οι ευκαιρίες…πολιτικοί γονυπετείς που ικετεύουν για μια ψήφο

Τα βλέμματα του κόσμου μοναχικά, κάθετα σε μια πορεία βραχεία

διαπρύσιοι κήρυκες της λήθης που δεν έχει να πληρώσει τα διόδια

Δύστοκες οι επιθυμίες ελλοχεύουν, ξανακύλισμα στη λύπη; Όχι.

Η λύπη είναι προφανής, η λύπη αποδεκτή ντυμένη ως αποδοχή.

Αποδοχή, παραδοχή, έτσι είναι, έτσι θα είναι. Έτσι θα μείνει.

Χτυπιόμαστε στους τοίχους οι παραβάτες της γραμμής.

Και πάλι λείπει ο ιταμός πόθος, ρακένδυτος εξάλλου ήταν, παλάμη ανοιχτή

Φείδεται η πλούσια ζωή να δώσει μία λύση, τσιγκούνα από μικρή,

απλή πενία, οικουμενικοί ληστές του ουμανισμού, ρουσφέτι και λαγνεία.

Δόξα στην επιβίωση. Αρχή της πρότασης. Ζωή. Τελεία.

Advertisements