Το ασθενές κορμί (*) Μικροδιήγημα

by Χάρης Μαύρος

Το ασθενές κορμί έχει ανάγκη από άστρα να φυτευτούν εντός του και να λάμψει ο μαύρος ουρανός των πνευμόνων του, έχει ανάγκη από πολλά χρώματα να ρέουν στα αυλάκια των πετρωμένων του φλεβών, όχι άλλο εκείνο το πηχτό μαυροκόκκινο χρώμα του πόνου. Έχει ανάγκη από δάση και δρόμους στρωμένους με πέτρες και σπίτια φτιαγμένα από σοκολάτα καταμεσής ενός ξέφωτου και έχει λαχτάρα να τα καταβροχθίσει με μιας και ας μην μπορεί. Έχει ανάγκη δυο φτερά στην πληγωμένη του πλάτη και έναν ουρανό τεντωμένο σε γαλάζιο σεντόνι για να πετάξει σαν μικρή κουκκίδα που πλησιάζει στον ήλιο.  Έχει τη λύσσα εκείνη να σταθεί όρθιο και πάλι, να αγκαλιάσει περήφανα και ισότιμα το αλαζονικό υγιές κορμί που πριν λίγα δευτερόλεπτα μπορεί να το έχει προσπεράσει. Το ασθενές κορμί έχει ανάγκη από τείχη αγάπης που θα κρύψουν καλά την ψυχή του να μη νοσήσει και αυτή. Γιατί το ξέρει, πρώτη μόνο εκείνη μπορεί να παραιτηθεί.

Advertisements