The coffee book tag (*) Άτυπη συνεντεύξη

Αρχικά να ευχαριστήσω την Κατερίνα με τα παραμυθένια της όνειρα (dreamsofafairytale.wordpress.com) που με προσκάλεσε σε αυτήν την τόση όμορφη διαδικασία απαντήσεων που μου θυμίζει λίγο «δείξε μου το βιβλίο σου, να σου πω ποιος είσαι» και που μου δίνει την αφορμή να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους που σιγά σιγά γνωριζόμαστε διαδικτυακά μέσα από τις αναγνώσεις των κειμένων μας, τα σχόλια μας, τη κοινή μας αγάπη για τη γραφή. Σας ευχαριστώ λοιπόν, όλους, έναν έναν. Μου δίνετε αισιοδοξία, μου δίνετε απτές αποδείξεις ότι υπάρχουν άνθρωποι οραματιστές και δυναμικά ρομαντικοί. Και επειδή θα φλυαρήσω κι άλλο, περνώ άμεσα στις δικές μου απαντήσεις.

• Βlack coffee: Για ποια σειρά βιβλίων σας ήταν δύσκολο να μπείτε μέσα στην ιστορία της ενώ είχε σκληροπυρηνικούς οπαδούς;  

Δυστυχώς, δεν έχω διαβάσει καμιά σειρά που ακολουθείται από σκληροπυρηνικούς οπαδούς. Ίσως γιατί και μόνο η λέξη «σκληροπυρηνικός» μου προκαλεί αλλεργία.

• Peppermint mocha: Ονομάστε ένα βιβλίο που γίνεται πιο δημοφιλές κατά τη διάρκεια του χειμώνα ή μιας εορταστικής εποχής του χρόνου.Christmas-Memory

Το «Α Christmas memory» του Truman Capote ( Μια χριστουγεννιάτικη ανάμνηση). Αν και μικρή σε έκταση, η ιστορία είναι συγκινητική και καταργεί τόσο όμορφα τα ηλικιακά όρια. Αγαπημένη και διαβασμένη στα αγγλικά, με πολύ ωραίο αγγλικό λεξιλόγιο για όσους ενδιαφέρονται 🙂

• Hot chocolate: Ποιο είναι το αγαπημένο σου παιδικό βιβλίο;

IMG_0354.480x480-75 b69e422f-04be-4365-9c00-0b3061ed399e_12

Mε πήγε τόσα χρόνια πίσω αυτή η ερώτηση…τόσα χρόνια. Παιδάκι, γύρω στην τρίτη δημοτικού, μόνος μου, με χρήματα που μου έδωσαν οι δικοί μου για τα γενέθλιά μου, πήγα σε ένα μικρό μικρό βιβλιοπωλείο της γειτονιάς και διάλεξα το «ο ΜΦΓ, ο Μεγάλος Φιλικός Γίγαντας»  του αγαπημένου μου Ροάλντ Νταλ. Συγκινούμαι με την ιστορία του, ακόμα και σήμερα, και πρέπει να τονίσω ότι η εικονογράφηση του Quentin Drake συμβάλλει ιδιαίτερα στα όμορφα συναισθήματα που νιώθω κάθε φορά που θυμάμαι τον Μιφιγάμα.  Κοιμάται πια στη βιβλιοθήκη των ανιψιών μου και λέω να πάω να τον ξυπνήσω κάποια στιγμή μετά από αυτή την απάντηση.

• Double shot of espresso: Ποιο βιβλίο σε έκανε να μην σηκωθείς από την καρέκλα σου από την αρχή μέχρι το τέλος.

7039899

Αποφασισμένος να απαντώ όσο πιο αυθόρμητα γίνεται, θα πω πως το βιβλίο που με καθήλωσε όχι στην καρέκλα, αλλά στη γωνία του καναπέ ήταν η «Τερέζα» του Φρέντυ Γερμανού. Όντας στην αρχή της εφηβείας μου, δώδεκα ετών, θυμάμαι ακόμη το ρίγος εκείνο να με διαπερνά, γυρνώντας αχόρταγα τις σελίδες του, προσπαθώντας να κρατήσω κρυφή την έξαψη που μου προκαλούσε η ανάγνωσή του από τα βλέμματα των δικών μου. Το τελείωσα μέσα σε λίγες ώρες και αναλογιζόμενος τι μπορούσε να διεγείρει έναν έφηβο τότε, αναρωτιέμαι αν έχουν αλλάξει τόσο τραγικά οι εποχές ή αν εγώ αποτελούσα εξαίρεση εφήβου.

• Starbucks: Ποιου βιβλίου βλέπεις το όνομά του παντού;

9786185044060_3DΑν και δεν το έχω διαβάσει για να έχω άποψη, ούτε νομίζω πως πρόκειται, η  Σάσα Γκρέι ή  Μαρίνα Ανν Χατζή, μιας και έχει ελληνικές ρίζες, πρώην πορνοστάρ, ηθοποιός και νυν επιχειρηματίας, γνωστή σε εμένα από την εμφάνισή της στη σειρά «Εntourage», έχει καταφέρει μέσα από τις κακές κριτικές και την αρνητική διαφήμιση να προβάλει το βιβλίο της αρκετά, ώστε να είναι το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό. Το χρώμα που έχει χρησιμοποιηθεί για το εξώφυλλό του και η λιτότητά του, τράβηξαν το βλέμμα μου σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία στα οποία παραβρέθηκα τις τελευταίες εβδομάδες. Και ενώ το συγκεκριμένο τυγχάνει προβολής, έστω και αρνητικής, δυστυχώς, καμιά φορά τα πολυτιμότερα βιβλία τα βρίσκεις κρυμμένα ανάμεσα στη σκόνη και στην ανωνυμία, πριν τύχουν της προβολής που αξίζουν.

• That hipster coffee shop: Πείτε ένα βιβλίο από έναν ανεξάρτητο συγγραφέα;

31633-viclio-siatis

Θα πω το «Ας προσέχα» του Δημήτρη Σιάτη που με ανακάλυψε στο twitter, δίνοντάς μου τη δυνατότητα να διαπιστώσω παρατηρώντας τη σελίδα του βιβλίου του ότι έχει προσπαθήσει πολύ μόνος του για την προώθηση του έργου του.  Ελπίζω να μη χρειαστεί να ακολουθήσω το δύσκολο μονοπάτι του  και να βρεθεί ένας οίκος για το δικό μου «παιδί». Και για όλου του κόσμου τα «παιδιά» 😉

• Oops! I accidentally got decaf: Για ποιο βιβλίο περιμένατε περισσότερα;

b114433

«Να σου πω μια ιστορία» του Χόρχε Μπουκάι. Ίσως φταίνε τα εξαιρετικά λόγια που είχα ακούσει, πριν πέσει στα στα χέρια μου το συγκεκριμένο βιβλίο. Ίσως πάλι, γιατί έπεσα στο λάθος της σύγκρισης με τον αγαπημένο μου Irvin Yalom και μέσα μου προσδοκούσα ένα αντίστοιχο επίπεδο γραφής.  Καθαρά θέμα προσδοκιών, το βιβλίο κατά τη γνώμη μου δεν είναι τυχαία best seller.

• The perfect blend: Ποιο βιβλίο ή σειρά σας άφησε απόλυτα ικανοποιημένους αν και γλυκόπικρη;

9789602360095-200-0146813Τα «Εκατό χρόνια μοναξιάς» από τον μοναδικό Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι για μένα ένα βιβλίο που συγκαταλέγω στα τρία καλύτερα που μπορώ να σκεφτώ. Γλυκό, γιατί και αυτό το πήρα με οικονομίες γενεθλίων. Γιατί ήμουν πολύ μικρός για να το καταλάβω, όταν το αγόρασα, και είναι γλυκό να σκέφτομαι πόσο δυσκολεύτηκα να το καταλάβω και πόσο πολύ ζορίστηκα για να το συνεχίσω, χωρίς επιτυχία την πρώτη εκείνη φορά. Γλυκό, γιατί με περίμενε να ωριμάσω, ήταν εκεί σε ένα ράφι και περίμενε. Μέχρι να το ξαναπιάσω και να το λατρέψω. Πικρό, ναι. Γιατί η αλήθεια είναι πικρή. Και το συγκεκριμένο βιβλίο, παρά τη μοναδική πλέξη του φανταστικού με το ρεαλιστικό, είναι ό,τι πιο αληθινό έχω διαβάσει.  Το αίσθημα του πόνου στο στομάχι, όταν το έκλεισα μετά την ανάγνωσή του, του προσωρινού εσωτερικού κενού που πήρε η  «μοναξιά» μιας ολόκληρης γενιάς, ενός λαού, μέσα μου,  δικαιολογούν αυτή τη γλυκιά πίκρα που το συνοδεύει αναπολώντας το.

~Έφτασε η ώρα για το δικό μου coffee book tag! Oπότε, προσκαλώ τους διαδικτυακούς φίλους μου να συνεχίσουν με θάρρος, τόλμη και ειλικρίνεια.

(*) Την ταλαντούχα Βάσια Ακαρέπη, που την ευχαριστώ για την πίστη της στα κείμενά μου και τη στήριξή της με το εξαιρετικό vasiaakarepi.blogspot.com

(*) Τον συνονόματο Χάρη, με τη ρομαντική, δυνατή γραφή του στο fromthebacklights.wordpress.com

(*) Tη Στεφανία, με τα πάντοτε ενδιαφέροντα άρθρα της στο ainafetst.wordpress.com

(*) Την Ελένη, με τα όμορφα και εύστοχα σχόλια της και το myfortysomethingworld.wordpress.com

(*) Όλους τους υπόλοιπους που θα διαβάσετε το κείμενο. Σας ευχαριστώ για όλα και μακάρι να είχα τη δυνατότητα να σας αναφέρω έναν έναν ονομαστικά. Ελπίζω η παρέα αυτή σιγά σιγά να μεγαλώσει. Keep reading. Keep writting.